شبای بی ستاره

نمی خوام کسی چشمهای خیسم رو ببینه

وقتی غروب دلگیر طلوع كردو نسیم سرد تاریكی وزیدن گرفت

من خسته با چشمانی غبار گرفته خیابانهای فرسوده شهر را بسوی اتاقك تنهاییم می رفتم

شب بود ...وتاریكی .... و سكوت ...من و تنها یی می رفتیم

هر وقت دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره
هر وقت نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی
وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه
وقتی دلت خواست از غصه بشکنی به یاد بیار کسی رو که توی دات یه کلبه ساخته 

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن گفتی باید بروم حوصله ای نیست پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف رفتی تو و دیگر اثر از چلچله ای نیست گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

عزيزم، اميدوارم خداوند شما را به سلامت و خوشي در پناه خودش حفظ كند.

[حال] من با هر شدتي باشد مي‌گذرد ولي به حمدالله تاكنون هرچه پيش آمد خوش بوده و الان در شهر زيباي بيروت هستم. حقيقتا جاي شما خالي است.

فقط براي تماشاي شهر و دريا خيلي منظره خوش دارد. صد حيف كه محبوب عزيزم همراهم نيست كه اين منظره عالي به دل بچسبد... ايام عمر و عزت مستدام. تصدقت. قربانت؛

خدايا: من گمشده ي درياي متلاطم روزگارم و تو بزرگواري!
پس اي خدا! هيچ مي داني که بزرگوار آن است که گمشده اي را به مقصد برساند؟

تا ابد محتاج ياري تو، رحمت تو، توجه تو، عشق تو، گذشت تو، عفو تو، مهرباني تو، و در يک کلام ... محتاج توام!

بگذار چنین قلبی به اندوه بمیرد

بی عشق محبت نتوان زیست لیکن

یک دل دو محبت نپذیرد

یه خبر داغ دارم

سلام .....نمی دونید که چقدر خوشحالم

بالاخره نامه هایم پست شد.....

عزیز راه دورم برگشت ...فکر کن ...بعداز این همه سال برگشت .....

خدایا مچکرم ...خیلی ممنونم ازت خدا

چقدر مهربونی خدا جونم  نمی دونم به خاطر لطفی که به من داری چه جوری تشکر کنم.....فقط می گم نوکرتم خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا